Δευτέρα, 11 Μαΐου 2009

Επιτέλους και βιβλίο!


Να που τελικά το όνειρό μου έγινε πραγματικότητα.
"Το Κρυφό Μονοπάτι" θα κυκλοφορήσει στα βιβλιοπωλεία κατά τα τέλη Μαΐου. Μετά από κόπο και μόχθο ανθρώπων που διάβασαν το πρωτότυπο και πίστεψαν σε αυτό, το ημερολόγιο του ΘΩΜΑ ΛΙΝΟΥ, επιτέλους, έλαβε τη μορφή ενός υπέροχου βιβλίου και θα μπορείτε να το βρείτε στην αγορά ή να το προμηθευτείτε επί αντικαταβολή από εδώ. Παραθέτω το Δελτίο Τύπου για να πάρετε μια γρήγορη ιδέα:

"Το Κρυφό Μονοπάτι δημιουργήθηκε από τη μεταφορά σε βιβλίο του περιεχομένου 5 τετραδίων που γράφτηκαν μέσα στον Αύγουστο του 1935 υπό τη μορφή ημερολογίου.
Ο Θωμάς, ναυτικός σε ατμόπλοιο, βγαίνει στη στεριά σε ένα λιμάνι της Βόρειας Ισπανίας, αποφασισμένος να εξερευνήσει την ενδοχώρα. Από την πρώτη κιόλας μέρα γνωρίζει έναν μυστηριώδη Γερμανό, που του προτείνει να κάνουν μαζί την πορεία μέχρι το Santiago de Compostela.
Το ταξίδι αρχίζει και μαζί του ξεκινά μια απρόσμενη ανέλιξη προς τη Γνώση. Έκπληκτος ο Θωμάς ανακαλύπτει ότι ο συνοδοιπόρος του κατέχει μια θεόπνευστη, απόκρυφη διδασκαλία, απαγορευμένη στην πατρίδα του, και την οποία του αποκαλύπτει μέρα τη μέρα.
Θέλοντας να αποθησαυρίσει αυτή τη γνώση, ο Θωμάς ξεκινά να την καταγράφει υπό τη μορφή ημερολογίου σε τετράδιο. Μέχρι το τέλος της πορείας έχει γεμίσει πέντε τετράδια και γρήγορα συνειδητοποιεί ότι η ζωή του δε θα είναι ποτέ η ίδια.
Η διδασκαλία που λαμβάνει είναι τόσο μοναδική και συναρπαστική που προκαλεί την αφύπνιση της συνειδητότητάς του, κάτι που έχει καταλυτική σημασία για την πορεία του στο πνευματικό μονοπάτι.
Η γλώσσα του Θωμά Λινού μεταφέρει στο σήμερα διαχρονικές αλήθειες και διδασκαλίες με μια εκθαμβωτική διαύγεια και πειστικότητα!"

Επιμέλεια τετραδίων: Αγγελική Νατσούλη
Επιμέλεια κειμένου: Στέφανος Κόκκινος
Εξώφυλλο και Layout: Λευτέρης Ε. Χαιρετάκης

ΗΜΕΡ. ΕΚΔΟΣΗΣ: ΜΑΪΟΣ 2009
ΣΧΗΜΑ: 14,5 Χ 21
ΣΕΛΙΔΕΣ: 462
ISBN: 978-960-931258-5
Τηλέφωνο παραγγελιών: 697 2058463

Τρίτη, 15 Απριλίου 2008

Η ολοκλήρωση

Στο σημείο αυτό το βιβλίο που δημιουργήθηκε από το ημερολόγιο του Έλληνα ναυτικού Θωμά Λινού (ψευδώνυμο) έφτασε στην ολοκλήρωσή του. Όποιος θέλει να το διαβάσει ολόκληρο, ας γνωρίζει ότι αρχή έγινε στις 23/07/07.

Δευτέρα, 7 Απριλίου 2008

Επίλογος


Όταν το καλοκαίρι του 2004 επισκέφθηκα το Σανταντέρ στην Ισπανία, είδα από κοντά προσκυνητές να βαδίζουν πάνω σε ειδικά σημασμένο μονοπάτι. Ήταν ο Δρόμος, το Camino de Santiago, ο δε αριθμός τους κάθε χρόνο αυξάνει με εντυπωσιακό ρυθμό. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν νέοι, εφοδιασμένοι με όλα τα σύγχρονα μέσα πεζοπορίας, όπως ορειβατικά άρβυλα με χοντρές κάλτσες, καπέλο, φουλάρι για το λαιμό, μπαντάνα στο μέτωπο, θερμός, σακίδιο στην πλάτη με ειδικές θέσεις για τα απαραίτητα, sleeping bag, γυαλιά ηλίου, ψηφιακή κάμερα και άλλα. Όλοι έφεραν το ραβδί του προσκυνητή ενώ στο λαιμό τους φορούσαν, περασμένο σε κορδόνι, το κέλυφος της αχιβάδας που είναι το σύμβολο της πορείας.
Φίλοι, που έμαθαν για το ενδιαφέρον μου, μου δώρισαν ένα βιβλίο για το προσκύνημα και από εκεί πληροφορήθηκα πως ο Εμφύλιος της Ισπανίας, καθώς και τα ασταθή χρόνια που προηγούντο, είχαν επηρεάσει αρνητικά τους προσκυνητές και ο Vasquez de Parga, από τους πρώτους μεγάλους μελετητές του Camino, ανέφερε πως κατά τη δεκαετία του 1940 ‘’οι προσκυνητές δεν αποτελούσαν παρά μια τουριστική εικόνα στην πόλη του Σαντιάγο’’. Η επιστροφή των προσκυνητών ξεκίνησε πάλι διστακτικά το 1985. Το 1987 το Συμβούλιο της Ευρώπης ανακήρυξε τον ‘’Δρόμο προς το Σαντιάγο’’ σαν τον πρώτο από μια σειρά Ευρωπαϊκών Πολιτιστικών Διαδρομών και όταν το 1989 ο πάπας Ιωάννης Παύλος ΙΙ επισκέφθηκε για δεύτερη φορά το Σαντιάγο, σηματοδότησε έκτοτε την αθρόα ετήσια προσέλευση προσκυνητών. Το 1999 που θεωρήθηκε και Άγιο Έτος (Año Santo), οι προσκυνητές έφτασαν τον αριθμό 154.613 και βαίνουν συνεχώς αυξανόμενοι.
Για το τέλος του Αγίου Ιακώβου έμαθα πως τελευταίος βασιλιάς της Παλαιστίνης ήταν ο Ηρώδης Αγρίππας, εγγονός του Ηρώδη του Μεγάλου, από την Ασμοναία σύζυγό του Μαριάμμη, την οποία όμως εξετέλεσε αν και ήταν η μόνη από τις δέκα γυναίκες του που αγάπησε.
Ο Ηρώδης Αγρίππας Α΄ – το Ευαγγέλιο τον ονομάζει σκέτα Ηρώδη – ανατράφηκε στη Ρώμη και συνδέθηκε στενά με τον διάδοχο του θρόνου Καλιγούλα. Όταν ο Καλιγούλας έγινε αυτοκράτορας, διόρισε αμέσως τον φίλο του βασιλέα στην Παλαιστίνη και ήταν γραφτό του να αφήσει καλή ανάμνηση στους Ιουδαίους. Όπως αναφέρει ο Φλάβιος Ιώσηπος, φέρθηκε σαν πιστός του Γιαχβέ ‘’μη παραβαίνοντας καμία από τις εντολές του Νόμου’’. Επιχορηγούσε το Ναό, πήγαινε επιδεικτικά να προσευχηθεί εκεί˙ έβαλε μάλιστα την αστυνομία του να καταδιώξει μερικούς νεαρούς ειδωλολάτρες, που έβαλαν ένα άγαλμα του Αυτοκράτορα σε μια συναγωγή και για να γίνει αρεστός στο Σανχεντρίν, το εβραϊκό Συνέδριο, ‘’…επεχείρησεν Ηρώδης ο βασιλεύς να κακοποιήσει τινάς από της εκκλησίας. Εφόνευσε δε δια μαχαίρας Ιάκωβον τον αδελφόν του Ιωάννου. Και ιδών ότι ήτο αρεστόν εις τους Ιουδαίους, προσέθεσε να συλλάβει και τον Πέτρον’’ (Πράξεις 12,1-3).
Πέθανε το 44, το ίδιο έτος που απέκτεινε τον Απόστολο Ιάκωβο.

Συζητώντας κάποιο βράδυ με μια φίλη θέματα γύρω από τη μεταφυσική, σηκώθηκε και κατευθυνόμενη στη βιβλιοθήκη του σπιτιού της, έβγαλε ένα βιβλίο και μου είπε:
«Για πάρε αυτό εδώ. Είναι σπουδαίο βιβλίο, το είχε ο πεθερός μου που ήτανε μέντιουμ, αλλά είναι γερμανικό και δεν καταλαβαίνω γρι. Εσύ κάτι θα καταλάβεις, αφού γνωρίζεις τη γλώσσα. Εκείνος είχε μάθει πολλά από αυτό», και μου το έδωσε.
Διαβάζοντας τον τίτλο του, κατάλαβα. Το βιβλίο του καθολικού ιερέα, ο οποίος είχε εξομολογηθεί το περιεχόμενό του στον παπά-Θωμά, είχε φτάσει στα χέρια μου μετά από 75 χρόνια από την έκδοσή του. Ο συγχρονισμός που είχε δείξει το Σύμπαν ήταν τέλειος.
Επόμενο, μετά την ανάγνωση των τετραδίων, η ζωή μου άλλαξε τελείως. Συνειδητοποίησα πως όλες οι αξίες που έχει ανυψώσει στις μέρες μας ο άνθρωπος, εξυπνάδα, ομορφιά, γνώση, χρήμα δεν πρέπει να του ‘’κρύβουν’’ τον Θεό. Γιατί όλα είναι χαρισμένα από Εκείνον. Και όλα είναι εφήμερα, κρατάνε μόνο μια ζωή. Όσο το άναμμα του σπίρτου. Αληθινή χαρά και μόνιμο φως υπάρχει μόνο όταν ο άνθρωπος γνωρίσει το Θεό και γεμίσει σοφία μέσα από το Λόγο Του. Λέει στον Ιησού του Ναυή πως αν θέλει να ευωδοθεί η ζωή του: ‘’Δεν θα απομακρυνθεί το βιβλίο αυτό από κοντά σου’’
Ίσως να ρώταγε κάποιος ‘’Πώς ευοδώνεται η οδός μου’’;
Κι εδώ είναι η παγίδα! Ο κόσμος μάς λανσάρει μια ποιότητα ζωής και έναν τρόπο ζωής που νομίζουμε ότι τον έχουμε ανάγκη. Και γι’ αυτό κι εμείς τρέχουμε παραπάνω απ’ όσο χρειάζεται. Αγχωνόμαστε περισσότερο απ’ όσο πρέπει, δουλεύουμε περισσότερο απ’ όσο πρέπει και πάλι τίποτα δεν κάνουμε. Ένας αέναος φαύλος κύκλος από το καλό στο καλύτερο και στο κάλλιστο. Και πάλι από την αρχή. Δεν μας φτάνουν ούτε τρία μέτρα αυτοκίνητο, ούτε τέσσερα μέτρα αυτοκίνητο, ούτε πέντε μέτρα αυτοκίνητο. Ούτε ένα σπίτι, ούτε δύο σπίτια και πάει λέγοντας.
Αλλ’ επειδή ο Πατέρας Θεός ξέρει τι έχει ανάγκη ο καθένας μας, όταν Του ζητήσεις δουλειά, θα σου δώσει δουλειά. Κατά την ανάγκη μσυ. Μπορεί βεβαίως και μόνος να βρεις μια δουλειά. Κι αυτό γίνεται. Αλλά δεν ξέρω τι είναι το καλύτερο, τι σε συμφέρει. Λέει ο Παύλος τα πάντα είναι στην εξουσία μου, αλλά δεν με συμφέρουν όλα. Έτσι, η Αγία Γραφή δεν είναι ένα βιβλίο για τον άμβωνα˙ είναι ένα εγχειρίδιο καθημερινής χρήσης γραμμένο στη γλώσσα μας. ‘’Ευόδωση της οδού μου’’, επομένως, σημαίνει ότι εμπιστεύομαι τη ζωή μου στα χέρια Του και Εκείνος θα καλύψει κάθε ανάγκη μου, πνευματική αλλά και υλική γιατί δεν αποκλείεται η χαρά ή ο πλούτος στη ζωή. Ούτε ζητάει να βάλει κάποιος τα ράσα και να εξαφανιστεί, περιμένοντας τη συντέλεια του κόσμου. Ή να περιμένει να πεθάνει για να απολαύσει τις χαρές και τα αγαθά στη ζωή μετά το θάνατο. Όχι. Όμως αν δεν αγαπήσει τον/την σύντροφό του, αν δεν αγαπήσει τον πλησίον του, αν δεν φτιάξει μέσα του έναν ισχυρό πνευματικό άνθρωπο ποια είναι η αξία του τελικά; Τα λεφτά; Αυτά που φοράει; Αυτά που σκορπίζει; Αυτά που παριστάνει ότι είναι;
Ο Παύλος θεωρεί άχρηστα όλη τη δόξα, τα πλούτη και τις γνώσεις που είχε στην προηγούμενη ζωή του˙ σκύβαλα τα ονομάζει και το μόνο που αξίζει, τελικά, είναι η Γνώση που απέκτησε για τον Θεό.
Αγγελική Νατσούλη-καλοκαίρι 2006.

Κυριακή, 6 Απριλίου 2008

Επιστήμη και θρησκεία


Η επιστήμη και οι θρησκεία αποτελούν τις δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Το 2005 διάβασα σε μια συνέντευξη να γράφονται τα ακόλουθα: «Δεν βλέπω καμία αντίφαση μεταξύ της πίστης στην Εξέλιξη και της πίστης στον Θεό. Ποιοι είμαστε εμείς να αποφασίσουμε ότι ο Θεός δεν κανόνισε ώστε η ζωή να ξεκινήσει και να εξελιχθεί ακριβώς έτσι όπως εξελίχθηκε;» Θα νόμιζε κανείς ότι τα λόγια αυτά ειπώθηκαν από κάποιον θεολόγο, αρχηγό Εκκλησίας, κληρικό, φανατικό λαϊκό έστω. Λάθος. Τα λόγια αυτά ειπώθηκαν από τον Άρη Πατρινό, διδάκτορα μηχανολόγο του Πανεπιστημίου Northwestern, εξειδικευμένο στη διαστημική αεροναυπηγική. Επιπλέον, είναι μεταξύ των τριών συντονιστών της Πολυεθνικής Ερευνητικής Ομάδας που το 2000 ανακοίνωσαν στην παγκόσμια κοινότητα τη χαρτογράφηση του 99,9% του ανθρώπινου DNA.
Εν κατακλείδι:
Υπάρχουν δυνάμεις που μέχρι και αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτά, δεν έχουν ανακαλυφθεί. Μας συμφέρει επομένως να κρατάμε πάντα ένα παράθυρο ανοιχτό στη γνώση και να μην αποκλείουμε τίποτα ως απίθανο, επειδή σήμερα ο νους μας δεν μπορεί να το πιστέψει!
Και κάτι άλλο:
Στον πνευματικό χώρο γίνονται και σήμερα παρόμοιες επικοινωνίες με Ανώτερα Πνεύματα του Θεού, μόνο που γίνονται σε περιορισμένη έκταση και δεν είναι πάντα "αθώες". Γιατί είναι δύσκολο κάποιος πρωτοεισερχόμενος να διακρίνει τους ‘’ψευδοπροφήτες’’, αλλά με τον καιρό θα μάθει να ξεχωρίζει τα ‘’πρόβατα’’ από τα ‘’ερίφια’’. Να έχει όμως πάντα κατά νου πως οι επαγγελίες του κόσμου των Καλών Πνευμάτων γαληνεύουν τον άνθρωπο, τον προτρέπουν να διαλέγει το δρόμο της Αρετής και της Αγάπης και εν κατακλείδι μεταδίδουν την ειρήνη του Χριστού. Δεν μιλάνε με σκοπό να τρομάξουν τον κόσμο και δεν συμβουλεύουν ομαδικές αυτοκτονίες πιστών. Γιατί κι αυτό το είδαμε να συμβαίνει στην εποχή μας. Και φυσικά δεν ασχολούνται με ‘’προγνωστικά’’, ‘’προβλέψεις’’, ‘’αισθηματικά’’. Α, και οι υπηρεσίες προσφέρονται εντελώς δωρεάν.
Ο αναζητητής της αλήθειας ας γνωρίζει ότι το πνεύμα του κακού καθώς ‘’περιέρχεται την γη και περιπατεί μέσα σ’ αυτή’’ (Ιώβ 1,7), προσπαθεί να πλανήσει τους εκλεκτούς. Και γνωρίζει πολύ καλά τον τρόπο να το πράξει. Είναι μαέστρος στο να παρουσιάζει τα ψέματά του τόσο αληθοφανή, ανακατωμένα με πάρα πολύ μεγάλη δόση αλήθειας, ώστε να μη ξέρει κανείς πού βρίσκεται το ψέμα και πού αρχίζει η αλήθεια. Όμως, μια λεπτομέρεια υπάρχει στον κυκεώνα των γνώσεων, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν πυξίδα και σαν γνώμονας στην αναζήτηση της Αλήθειας. Αν συναντήσει κανείς Γνώση, μέσα στην οποία θα γίνεται προσπάθεια μείωσης της σημασίας του σταυρικού θανάτου του Ιησού, τότε μπορεί να είναι σίγουρος ότι η γνώση εκείνη είναι απατηλή και έχει στόχο τον αποπροσανατολισμό των πιστών. Τις έσχατες ημέρες θα πληθυνθεί η Γνώση και μαζί της η Παραπληροφόρηση. ‘’Γιατί θα εμφανιστούν ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες και θα κάνουν θαύματα και κατορθώματα υπερφυσικά με σκοπό να παραπλανήσουν, αν είναι δυνατόν, ακόμα και τους εκλεκτούς. …Να προσέχετε, να αγρυπνείτε και να προσεύχεστε’’ (Μάρκ. 13,22 και 33). Ας είναι τα λόγια αυτά οδηγός μας.

Στη σημερινή σύγχρονη εποχή βρίσκουμε άτομα που έλαβαν και κατέγραψαν σημαντικότατα μηνύματα φώτισης. Έμεινα άφωνη όταν είδα πως ο Γ. Λόρμπερ, εκτός των άλλων, κατέγραψε μέσα από θεία υπαγόρευση την Επιστολή του Παύλου προς τους Λαοδικείς που είχε χαθεί (αναφέρεται στους Κολοσ. 4,16). Επιστολή που αναφέρεται επίσης ως χαμένη και στο παρόν βιβλίο. Διαβάζοντας με προσοχή για πρώτη φορά στη ζωή μου όλη την Παλαιά Διαθήκη κατάλαβα ότι δεν είναι μια απλή αφήγηση γεγονότων της ιστορίας του Ισραηλιτικού λαού, αλλά περιέχει πλούτο ανεκτίμητης αξίας. Μέσα στις σελίδες της καταγράφεται η προσπάθεια, από τα βάθη των αιώνων, που έκανε ο Θεός να οδηγήσει και να στερεώσει τους Ισραηλίτες στην ορθή πίστη, καθώς αυτοί περιστοιχίζονταν από λαούς ειδωλολατρικούς και υπήρχε ο φόβος να ανακατευθούν και να ξεχάσουν την ορθή πίστη. Έτσι ο Θεός τους παραστέκεται, τους βοηθάει, τους οδηγεί, τους συμβουλεύει όταν Τον ακολουθούν, αντίθετα τους αφήνει στην τύχη τους όταν απομακρύνονται από Αυτόν. Στον Τιμόθεο ο Παύλος αναφέρει πως η Γραφή -και φυσικά εννοεί την Παλαιά- είναι ‘’θεόπνευστος και ωφέλιμος προς διδασκαλίαν’’.
Ο αναγνώστης θα έρθει σε επαφή με τα εδάφια των Προφητών που χρησιμοποιούσε ο Ιησούς όταν δίδασκε στις συναγωγές και θα αντιληφθεί πόσο καλά την γνώριζε! (Συνεχίζεται)

Παρασκευή, 4 Απριλίου 2008

Η συμπύκνωση της ενέργειας


Στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ο Ζωρζ Λαχόφσκυ, ένας μηχανικός ρωσικής καταγωγής που ζούσε στο Παρίσι, άρχισε να γράφει μια σειρά βιβλίων γύρω από τη θεωρία ότι βάση της ζωής δεν είναι η ύλη, αλλά σχετικές με αυτήν άυλες δονήσεις.
«Όλα τα ζωντανά πράγματα εκπέμπουν ακτινοβολίες», τόνιζε, και προώθησε την επαναστατική θεωρία ότι τα κύτταρα είναι μικροσκοπικά ταλαντούμενα κυκλώματα.
Ήδη από τη δεκαετία του 1920 ο Ρώσος ιστολόγος Αλεξάντρ Γκούρβιτς με τη σύζυγό του, μετά από πειράματα, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως όλα τα ζωντανά κύτταρα παράγουνε μιαν αόρατη ακτινοβολία.
Δυο χρόνια πριν επιτεθούν οι Ναζί στη χώρα του, ένας ηλεκτρολόγος και ερασιτέχνης φωτογράφος, ο Σεμυόν Νταβίντοβιτς Κιρλιάν μαζί με τη σύζυγό του Βαλεντίνα, ανακάλυψαν ότι μπορούσαν να αναπαράγουν φωτογραφικά, μια παράξενη λάμψη που φαίνεται να βγαίνει απ’ όλα τα ζωντανά πράγματα, χωρίς να γίνεται ορατή στο ανθρώπινο μάτι. Το Φεβρουάριο του 1973, στο Τάουν Χωλλ της Νέας Υόρκης έγινε η δεύτερη σύσκεψη Κιρλιάν. Μια από τις εντυπωσιακότερες παρουσιάσεις ήταν του Δρος Τζων Πιερράκου, ενός ψυχιάτρου ελληνικής καταγωγής που έδειξε λεπτομερή σχήματα αύρας γύρω από φυτά, ζώα και ανθρώπους. Ο Πιερράκος είναι ο πρώτος γιατρός που δήλωσε δημόσια πως το ανθρώπινο ‘’έκπνευσμα’’ τον βοηθάει στις διαγνώσεις του. «Ο άνθρωπος είναι ένα αιώνιο εκκρεμές κίνησης και δόνησης», είπε στο ακροατήριο του Δημαρχείου. «Το πνεύμα του είναι αιχμαλωτισμένο μέσα σ’ ένα σώμα στο οποίο πάλλουν και δονούνται δυνάμεις, σαν τον χτύπο μιας καρδιάς».
Ο Πιερράκος παρομοίασε τα ανθρώπινα σώματα με κάψες χρόνου, μέσα στις οποίες εκτελούνται οι βιολογικές λειτουργίες για έναν περίπου αιώνα, οπότε η κάψα αλλάζει σχήμα ύπαρξης. «Η ενέργεια είναι μια ζωντανή δύναμη που εκπέμπει η συνείδηση», πρότεινε.
Το 1970 ο Β. Τσέτκωφ, δημοσιογράφος της Πράβδα, έγραψε, όταν επισκέφτηκε την πασίγνωστη Ακαδημία Γεωργικών Επιστημών Τιμιρνάζεφ της Μόσχας:
«Μπροστά στα μάτια μου, ένα βλαστάρι από κριθάρι άρχισε κυριολεκτικά να στριγγλίζει, όταν βάλανε τις ρίζες του μέσα σε καυτό νερό. Η ‘’φωνή’’ του φυτού καταγράφηκε από ένα ειδικό και εξαιρετικά ευαίσθητο ηλεκτρονικό όργανο που αποκάλυψε με μια φαρδιά λωρίδα πάνω στο χαρτί μιαν ‘’απύθμενη κοιλάδα δακρύων’’. Λες και είχε τρελαθεί, ο γραμμοσύρτης είχε βαλθεί να ζωγραφίζει πάνω στο λευκό μονοπάτι την επιθανάτια αγωνία του κριθαριού, παρόλο που αν κοίταζε κανείς το ίδιο το μικρό φυτό δε θα μάντευε ποτέ τι ‘’υπέφερε’’».
Ο Ρούντολφ Χάουσκα εξηγεί ότι η ύλη είναι ένα συμπύκνωμα ή ένα κρυστάλλωμα κοσμικών δυνάμεων.
Λίγο πριν πεθάνει ο σερβικής καταγωγής μεγαλοφυής εφευρέτης Νίκολα Τέσλα, είχε δηλώσει πως «την ημέρα που θα αρχίσει η επιστήμη να ερευνά τα μη φυσικά φαινόμενα, μέσα σε μια δεκαετία θα προοδεύσει περισσότερο απ’ όσο έχει προοδεύσει σε όλους τους προηγούμενους αιώνες της ύπαρξής της».
Τι έκανε τον Μωρίς Μαίτερλινκ, αυτόν τον Βέλγο λυρικό, δραματικό και φιλόσοφο στο δοκίμιο ‘’Η Νοημοσύνη των Λουλουδιών’’ το 1907 να λέει προφητικά: «Οι ενδείξεις που μας προσφέρουν τα άνθη, μας επιτρέπουν τουλάχιστον να συμπεράνουμε με περισσότερη βεβαιότητα, πως το πνεύμα που εμψυχώνει όλα τα πράγματα ή αναδίδεται απ’ αυτά, είναι η ίδια εκείνη ουσία που εμψυχώνει το σώμα μας;»

Το νερό επίσης αποδείχτηκε ότι είναι ένα πολύ παράξενο στοιχείο.
Ο Τσεχικής καταγωγής πνευματιστής Γιαν Μέρτα ισχυρίζεται ότι αν αφήσουμε τη φλούδα του μήλου, του αχλαδιού και άλλων φρούτων και λαχανικών μέσα σε ένα ποτήρι νερό μια ολόκληρη νύχτα, θ’ αφήσει υγιεινές δονήσεις στο νερό, που αν το πιούμε θα είναι πιο θρεπτικό και από την ίδια τη φλούδα.
Στο βιβλίο του Radiation des Aliments, ένας επιστήμονας, ο Σιμονετόν, μπόρεσε να μετρήσει συγκεκριμένα μήκη κυμάτων από τροφές που έδειχναν ζωτικότητα και νωπότητα. Το γάλα, που έδειχνε 6,5 χιλιάδες άγγστρομ, όταν ήταν φρέσκο, έχανε το 40% σε ένα 24ωρο. Όσο για την αποστείρωση, ανακάλυψε πως καταστρέφει τα μήκη κυμάτων. Το ίδιο βρήκε πως ισχύει για τους παστεριωμένους χυμούς φρούτων και λαχανικών. Ο χυμός του σκόρδου, όταν παστεριωνόταν, έπηζε και οι παλμοί του πέφτανε από 8 χιλ. περίπου άγγστρομ στο μηδέν.
Τα αφυδατωμένα φρούτα αντίθετα, αποδείχτηκε, πειραματικά, πως διατηρούνε τη ζωτικότητά τους αν μπουν στο νερό για 24 ώρες. Ακτινοβολούν το ίδιο έντονα με τη στιγμή που κόπηκαν. Τα κονσερβαρισμένα φρούτα είναι εντελώς νεκρά. Έτσι, το νερό, αν και δεν ακτινοβολεί φυσιολογικά, μπορεί να ζωτικοποιείται σε συνδυασμό με ορυκτά, ανθρώπινα όντα ή φυτά. Επίσης βρέθηκε πως το νερό, σε ορισμένες περιοχές, όπως στη Λούρδη, ακτινοβολούσε και έφτανε τα 14 χιλ. άγγστρομ.
Ο Σιμονετόν χώριζε τις τροφές σε 4 γενικές κατηγορίες. Στην πρώτη, τα ακτινοβόλα μήκη των τροφών ξεπερνάνε τα 6,5 χιλιάδες άγγστρομ και φτάνουν στις 10 χιλιάδες και πάνω. Εδώ περιλαμβάνονται τα ώριμα φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Μέχρι να πουληθούνε στις αγορές χάνουν συνήθως το ένα τρίτο της δύναμής τους και το άλλο ένα τρίτο ώσπου να μαγειρευτούν. Τα λαχανικά είναι πιο υγιεινά όταν τρώγονται ωμά. Αντίθετα η ωμή πατάτα έχει ακτινοβολία 2 χιλ. άγγστρομ αλλά ανεβαίνει στις 7 χιλ. όταν είναι βραστή και στις 9 χιλ. όταν είναι ψητή. Τα ψάρια και τα θαλασσινά ακτινοβολούν από 8,5-9 χιλ. όταν είναι φρέσκα. Το περίεργο είναι ότι τα ψάρια του γλυκού νερού ακτινοβολούν πολύ λιγότερο. Το λάδι ακτινοβολεί 8,5 χιλ. και διαρκεί πάρα πολύ. Έξη χρόνια μετά εξακολουθεί να έχει γύρω στις 7,5 χιλιάδες.
Ένας φυσιολογικός άνθρωπος εκπέμπει μια ακτινοβολία γύρω στα 6,5 χιλ. ή και λίγο περισσότερο ενώ όσοι καπνίζουν, πίνουν ή τρώνε πολλά κρέατα έχουν πάντα χαμηλότερες. Τα άτομα που πάσχουν από καρκίνο εκπέμπουν ένα χαμηλό μήκος κύματος γύρω στα 4,875 άγγστρομ, πολύ πριν εκδηλωθεί σύμπτωμα της αρρώστιας. Γι’ αυτό θα ήταν δυνατή η διάγνωση και η λήψη θεραπείας πολύ πριν ο καρκίνος χαράξει βαθιά μονοπάτια στους κυτταρικούς ιστούς του σώματος.
Ο Σιμονετόν υποστηρίζει ότι για να είναι υγιείς οι άνθρωποι πρέπει να καταναλώνουν φρούτα, λαχανικά, καρύδια και φρέσκα ψάρια που εκπέμπουν ακτινοβολίες μεγαλύτερες από 6,5 χιλιάδες.
Όλα αυτά τα αναφέρω για να δείξω πως σήμερα η επιστήμη έχει ανακαλύψει την ακτινοβολία που έχουν όλα τα όντα, για την οποία μιλούσε το Πνεύμα, και κυρίως ότι η επαφή μας με την χαμηλή ακτινοβολία μας επηρεάζει αρνητικά, τόσο στην υγεία όσο και στην διάθεση. Ας θυμηθούμε πάλι τα ζώα με την ακάθαρτη ακτινοβολία της Παλαιάς Διαθήκης! (Συνεχίζεται)

Η επιστήμη συμμαχεί


Όχι, δεν είναι ο Θεός άδικος, αλλά οι άνθρωποι, που έκρυψαν την αλήθεια και έχουν πείσει έναν ολόκληρο κόσμο, επί αιώνες, πως ο άνθρωπος έρχεται στη ζωή για μία και μοναδική φορά. Ο Χριστιανισμός των πρώτων αιώνων την παραδεχόταν όπως και οι μεγάλοι πατέρες της Εκκλησίας, Ωριγένης, Γρηγόριος Νίσσης, Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, Ρουφίνος, Ιερώνυμος κ.ά. Επί πέντε αιώνες περίπου ήταν δόγμα της Ορθοδοξίας αλλά ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός, σαν αρχηγός της Εκκλησίας, την αποκήρυξε με διάταγμα που επικύρωσε η Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης το 553, μετά από προσπάθειες μιας δεκαετίας. Στη Σύνοδο αυτή απερρίφθη το δόγμα του Ωριγένη που, εκτός από τη μετενσάρκωση, ορθά υποστήριζε ότι η Κόλαση δεν είναι ατελεύτητη και ότι η ψυχή προϋπάρχει του σώματος.
Αυτή η λογική οδήγησε στο παράλογο συμπέρασμα ότι πρέπει ο άνθρωπος να γνωρίσει, αν έχει τύχη, τον Θεό στη μία και μοναδική φορά που έρχεται στη γη. Διαφορετικά τον περιμένει το πυρ το εξώτερον. Μα ακόμα και στα σχολεία οι μαθητές έχουν τη δυνατότητα να επαναλάβουν την τάξη που δεν κατόρθωσαν να περάσουν. Τι λέτε, φαίνεται σωστό, ο δίκαιος Θεός να μην δίνει δεύτερη ευκαιρία στους ανθρώπους; Όπως θα απαντούσε και ο Παύλος ‘’μη γένοιτο’’. Ο Θεός δίνει πολλές ευκαιρίες, μέχρις ότου αφυπνισθεί το πνεύμα του ανθρώπου και Τον αναζητήσει, για να σωθεί. Σε αυτό οφείλεται η καθυστέρηση της έλευσης του Χριστού, που περιγράφουν τα Ευαγγέλια σαν Δεύτερη Παρουσία, που την περιμένουν από τα πρώτα χριστιανικά χρόνια. Αυτή την αναμονή την χρωστάμε στη μακροθυμία του Πατέρα και δεν είναι ‘’λόγια του αέρα’’ όπως υποστηρίζουν αρκετοί. Στο παρακάτω εδάφιο είναι έκδηλη η αγωνία του Ιησού ‘’…ο υιός του ανθρώπου ελθών, άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;’’ (Λουκ. 18,8)
Και επιπλέον, σαν να μην έφταναν όλα αυτά, βρισκόμαστε σε μια εποχή που κυριαρχείται από μια αλλοτριωμένη καταναλωτική κοινωνία χωρίς αξίες ζωής. Είναι σαν μια ομίχλη που την σκεπάζει και αισθάνεται απροστάτευτη, γεμάτη φόβο, εκτεθειμένη σε μύριους κινδύνους. Η ανθρωπότητα σήμερα τρέμει μια πολλαπλή καταστροφή από αρρώστιες, από βιολογικά όπλα, από ληστρικές και τρομοκρατικές επιθέσεις, που θα οδηγήσουν στον θάνατο εκατομμύρια ανθρώπους. Ο φόβος αυτός όμως έχει δημιουργηθεί επίτηδες, για τη χειραγώγηση των λαών. Οι υπαίτιοι; ‘’Υμείς εκ του πατρός του διαβόλου εστέ και τας επιθυμίας του πατρός υμών θέλετε ποιείν˙ εκείνος ανθρωποκτόνος ην απ΄αρχής’’ (Ιωάν. 8,44). Όσοι λοιπόν προσπαθούν να εξοντώσουν την ανθρωπότητα είναι γνωστό από ποιο πνεύμα καθοδηγούνται.
Διακατεχόμενη από αυτές τις πεποιθήσεις, ήταν επόμενο η αφήγηση του σεβαστού ιερέα να με καταπλήξει με όσα μου μάθαινε. Ήρθε σαν δροσερό αεράκι να διαλύσει τους καυτούς ατμούς της αγνωσίας που πυρπολούν τους νόες. Ποτέ δεν πέρασε από το μυαλό μου πως ο πατέρας-Θωμάς είχε ζήσει μια τόσο σπουδαία αποκάλυψη. Ούτε είχα σκεφτεί ποτέ να συζητήσω μαζί του τις ιδιαίτερες σκέψεις μου γύρω από τη θρησκεία. Ήταν ιερωμένος και θα του φαινόμουν ίσως "αιρετική". Να όμως που είχα πέσει έξω στις εκτιμήσεις μου. Απεδείχθη ότι η αλήθεια είναι πολύ πιο κοντά απ’ όσο πιστεύουμε, αλλά φανερώνεται μόνον όταν είμαστε ώριμοι να την αναζητήσουμε και να την δεχτούμε.

Αφού διάβασα λοιπόν τα τετράδια, στη συνέχεια άρχισα το ψάξιμο. Ήθελα να επιβεβαιώσω θεωρίες. Γιατί ο ενθουσιασμός μου ήταν υπέρμετρος, αλλά η λογική μου απαιτούσε διασταύρωση στοιχείων. Και βρήκα πολλά. Για να επιβεβαιωθεί το ρηθέν του Ευαγγελίου ‘’αιτείτε και δοθήσεται υμίν, ζητήτε και ευρήσετε, κρούετε και ανοιγήσεται υμίν’’ (Ματθ. 7, 7).
Από τη δεκαετία του 1920 που δόθηκε η διδασκαλία του Κόσμου των Πνευμάτων μέχρι σήμερα έχουν περάσει πάνω από ογδόντα χρόνια. Τον όρο ‘’ψυχική ενέργεια’’ τον έκανε γνωστό πρώτος ο Καρλ Γιουνγκ. Από τότε η επιστήμη και η τεχνολογία έχουν κάνει τέτοια βήματα προόδου που μας έχουν αφήσει άναυδους. Και η ίδια η επιστήμη έρχεται ως μάρτυς υπεράσπισης των αληθειών που εμπεριέχει η διδασκαλία.
Ένας ερευνητής χημικός, ο Μαρσέλ Βόγκελ από την Καλιφόρνια, σε μια διάλεξή του το 1971, δήλωνε κατηγορηματικά:
«Είναι γεγονός. Ο άνθρωπος μπορεί και επικοινωνεί με τη φυτική ζωή. Τα φυτά είναι ζωντανά, ευαίσθητα, ριζωμένα στο διάστημα. Μπορεί να είναι τυφλά, κουφά και μουγγά από μιαν ανθρώπινη σκοπιά, αλλά δεν έχω καμία αμφιβολία πως είναι εξαιρετικά ευαίσθητα όργανα για τη μέτρηση των ανθρωπίνων συναισθημάτων. Εκπέμπουν ενέργεια, δυνάμεις που είναι ευεργετικές στον άνθρωπο. Μπορεί κανείς και τις νιώθει αυτές τις δυνάμεις!» Και συνέχισε: «Μια Δύναμη Ζωής, η Κοσμική Ενέργεια, που περιβάλλει όλα τα ζωντανά πράγματα μοιράζεται ανάμεσα σε φυτά, ζώα και ανθρώπους. Μέσα σ’ αυτή τη συμμετοχή, άνθρωπος και φυτό γίνονται ένα! Αυτή η ενότητα επιτρέπει σε φυτό και άνθρωπο όχι μόνο να επικοινωνούν μεταξύ τους, αλλά και να καταγράφονται αυτές οι επικοινωνίες πάνω σ’ ένα κομμάτι χαρτί».
Ο Βόγκελ παρακάτω επισημαίνει πως εφόσον όλα τα ζωντανά πράγματα έχουν μέσα τους υψηλό περιεχόμενο σε νερό, η ζωτικότητα ενός ατόμου θα πρέπει να έχει σχέση με το ρυθμό της αναπνοής του. Καθώς το νερό κινείται γύρω από το σώμα και μέσα από τους πόρους, δημιουργούνται φορτία. Η πρώτη ιδέα του οφείλεται στο γεγονός ότι ορισμένα ‘’διάμεσα’’ χάνουν αρκετά κιλά βάρους σε συνεδριάσεις, όπου ξοδεύουν ζωτική ή ψυχική ενέργεια. «Αν μπορούσαμε να ζυγίσουμε ένα άτομο που κάνει μία ψυχική έρευνα σε μια ευαίσθητη κλίμακα», λέει ο Βόγκελ, «θα βλέπαμε ότι σε κάθε περίπτωση σημειώνεται κάποια απώλεια βάρους. Αυτό που χάνεται είναι νερό». (Συνεχίζεται)

Πέμπτη, 3 Απριλίου 2008

Φως στο σκοτάδι


Βρισκόμαστε ήδη στο λυκαυγές που προηγείται της ανατολής ενός νέου πνευματικού ήλιου. Ακόμη και οι χαοτικές μέρες που ζούμε δεν μπορούν να το διαψεύσουν. Όσο πυκνώνουν τα βαριά σύννεφα τόσο τα σημάδια υποδεικνύουν μια πολύ κοντινή έσχατη πάλη, όπου η θέληση για το κακό και η θέληση για το καλό θα σταθούν αντιμέτωπες για να παρθεί η οριστική απόφαση. Μόνο ένα μεγάλο ταρακούνημα της ανθρωπότητας έχει τη δύναμη να δώσει στο θεϊκό πνεύμα τη νίκη απέναντι σε κάθε τι εχθρικό για τη ζωή στοιχείο. Το 1864 ο σύγχρονος προφήτης Γιάκομπ Λόρμπερ σημείωνε στο μήνυμα που του δόθηκε μέσα από την εσωτερική φωνή: ‘’Έχω προνοήσει να είμαι Εγώ Εκείνος που θα υπερισχύσει τελικά στην αληθινή, εσωτερική ζωή των ανθρώπων, σαν μοναδικός Μεσσίας. Κι αυτός θα είναι ο αληθινός βράχος που δεν θα μπορέσουν να τον γκρεμίσουν οι δυνάμεις της κόλασης. Αλίμονο σ’ εκείνον που θα σκοντάψει πάνω σ’ αυτό το αγκωνάρι. Θα γίνει αμέσως συντρίμμια σαν ένα πήλινο τσουκάλι. Μακάριος αυτός που ανοίγει με πίστη την καρδιά του σε τέτοια μηνύματα και δεν εξοργίζεται με όσα σατανικά συμβαίνουν σ’ αυτόν τον κόσμο. Αυτά δεν θα κρατήσουν πολύ καιρό, διότι θα τα συντομέψω δραστικά για χάρη των εκλεκτών Μου’’.
Είναι θαυμαστός ο τρόπος με τον οποίο επεμβαίνει ο Θεός στη ζωή μας και την κατευθύνει, όταν Του το επιτρέψουμε, και ήταν ανέλπιστη η βοήθεια που μου ‘’δόθηκε’’ όταν ξεκίνησα τη μεταφορά των χειρογράφων σε βιβλίο.
Για να γίνω πιο κατανοητή θα ξεκινήσω από πιο παλιά. Τα της μεταφυσικής θέματα είχαν αρχίσει να με ενδιαφέρουν από τη δεκαετία του ΄80. Ξεκίνησα όπως όλοι σχεδόν οι άνθρωποι. Από το φόβο του θανάτου και της ανυπαρξίας μετά από αυτόν. Ψάχνοντας λοιπόν εξηγήσεις, από τα χέρια μου πέρασαν εκατοντάδες βιβλία φιλοσοφικών θεωριών. Παρακολούθησα σεμινάρια, γνώρισα γκουρού, εντρύφησα στη θεωρία της μετενσάρκωσης, διάβασα την Καινή Διαθήκη. Κατάλαβα ότι η αλήθεια βρισκόταν παντού, από λίγο. Κάτι σαν τα κομμάτια του παζλ που περιμένουν να ενωθούν σε μια τέλεια εικόνα.
Από τον 14ο Δαλάι Λάμα μαθαίνουμε ότι ο Βουδισμός είναι αθεϊστικός γιατί δεν πιστεύει σ' έναν Θεό που δημιούργησε τα πάντα. Ωστόσο αναγνωρίζει την ύπαρξη ανώτερων πλασμάτων που ανυψώθηκαν μέσα από μια διαδικασία εξαγνισμού. Κάθε άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να φτάσει σε αυτή την πνευματική ολοκλήρωση. Και συμφωνεί ότι η αγάπη και η συμπόνια κάνουν καλύτερους τους ανθρώπους, δηλαδή η ευσπλαχνία και το ενδιαφέρον για όλα τα πλάσματα είναι η πιο σημαντική αρετή. Και καταλήγει ο ‘’Κούντουν’’ πως στη δική του θρησκεία δεν είναι ο Θεός το επίκεντρο αλλά η Φώτιση. Ο άνθρωπος είναι υπεύθυνος για τη ζωή του˙ ο ίδιος, μόνος του, δημιουργεί το πεπρωμένο του. Και φυσικά η εξέλιξη έρχεται με τις αλλεπάλληλες μετενσαρκώσεις.
Η μετενσάρκωση, όντως, εξηγεί πολλά. Την αδικία, την ανισότητα, τα βάσανα, τις προτιμήσεις, τη ροπή προς ορισμένα πράγματα και πολλά άλλα που συναντάμε στη ζωή. Δεν εξηγεί όμως ποιος έφτιαξε τον άνθρωπο και το λόγο για τον οποίο πρέπει αυτός να έρχεται και να ξανάρχεται στη γη. Που σημαίνει ότι ο καθένας από μας γεννιέται μ’ ένα ‘’βεβαρημένο’’ παρελθόν. Ειδάλλως γιατί να μην γεννιόμασταν εξαρχής τέλειοι, αλλά να πρέπει να κερδίσουμε με κόπους αυτήν την τελειότητα;
Από την αντίθετη όχθη, ο χριστιανισμός που διδάσκεται σήμερα από την Εκκλησία, παραδέχεται την ύπαρξη ενός Θεού Δημιουργού του Σύμπαντος. Ελληνικές πέτρινες επιγραφές που ανακάλυψαν Πολωνοί αρχαιολόγοι σε πρωτοχριστιανικό μοναστήρι, βαθιά μέσα στην έρημο της Νουβίας (Βόρ. Σουδάν), αρχίζουν με τα λόγια: ‘’Ο Θεός των πνευμάτων και πάσης σαρκός…’’. Μία από αυτές, μάλιστα, βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο.
Όμως η θρησκεία απορρίπτει, τελείως φανατικά θα έλεγα, έστω και την πιθανότητα να μετενσαρκώνονται τα πνεύματα των ανθρώπων, σε μια προσπάθεια σταδιακής τους βελτίωσης, μεταφράζοντας αλληγορικά τα εδάφια της Βίβλου που αναφέρονται σε αυτή. Όπως π.χ. το τελευταίο εδάφιο του Προφήτη Μαλαχία όπου λέει καθαρά: ‘’…και ιδού εγώ αποστέλλω υμίν Ηλία τον Θεσβίτην πριν ελθείν ημέραν Κυρίου την μεγάλην και επιφανή’’ (4,5). Οι μαθητές του Ιησού, που γνώριζαν αυτή την προφητεία, Τον ρώτησαν ‘’τι ουν οι γραμματείς λέγουσιν ότι Ηλίαν δει ελθείν πρώτον’’ (Ματθ. 17,10), διότι δεν ήξεραν ποιος είχε έλθει σαν Ηλίας. Και τότε ο Ιησούς τους πληροφόρησε ‘’λέγω δε υμίν ότι Ηλίας ήδη ήλθεν και ουκ επέγνωσαν αυτόν’’ (Ματθ. 17,12). Και τότε οι μαθητές κατάλαβαν ότι μιλούσε για τον Ιωάννη τον Βαπτιστή.
Έτσι, όταν δεν γνωρίζει, ο παρατηρητής δίκαια θα απορήσει: ‘’Μα δεν είναι άδικη η ζωή των ανθρώπων; Είναι δυνατόν να γεννιώνται άλλοι πλούσιοι και άλλοι φτωχοί, άλλοι ευτυχισμένοι και άλλοι γεμάτοι βάσανα και δυστυχίες; Τόσο άδικος είναι ο Θεός;’’
(Συνεχίζεται)